Jazz nad Odrą 1966 o 09:42

Kolejne lata i edycje JnO potwierdzały że wrocławski festiwal rozwija się w szybkim tempie, a jego popularność wśród młodych adeptów sztuki jazzowej jest coraz większa.W roku 1966 do festiwalowego konkursu zgłosiło się już 33 uczestników. Jury pod przewodnictwem Adama Sławińskiego nagrodziło Trio Jacka Bednarka oraz formacje Soul Brothers i Hagaw. Wyróżnienie indywidualne po raz kolejny otrzymał Jacek Bednarek. Na festiwalu wystąpili także zaproszeni jako goście honorowi laureaci wcześniejszych festiwalowych konkursów a wśród nich Trio Włodzimierza Nahornego oraz formacje Jazz Band Ball i Flamingo. W bogatym programie festiwalu nie zabrakło również imprez towarzyszących a w tym odbywającego się w klubie Pałacyk cało nocnego jam session. Biurem organizacyjny festiwalu po raz pierwszy pokierował Wojciech Siwek, który zastąpił na tym stanowisku organizatora i pomysłodawcę JnO Karola Maskosa

Jazz nad Odrą 1965 o 09:40

I tak oto w roku 1965 podczas drugiej edycji festiwalu JnO liczba konkursowiczów wyniosła 21. Poszerzono także samą formułę konkursu, dopuszczając do uczestnictwa w nim wokalistów jazzowych. Po długich konkursowych zmaganiach Jury wyłoniło spośród uczestników następujących zwycięzców : Trio Włodzimierza Nahornego, formacje Ragtime Jazz Band oraz Flamingo zaś nagrodą indywidualną przyznano wspomnianemu już W. Nahornemu. Koncert laureatów odbył się w studiu Polskiego Radia i był transmitowany na żywo przez TVP, co dla tak młodego festiwalu jakim z pewnością był wówczas JnO było wielkim wyróżnieniem. Od tej pory jego nazwa była coraz częściej wymieniana pośród liczących się imprez jazzowych w Polsce. Oprócz konkursowych zmagań warto odnotować gościnny występ na festiwalu formacji „Polish Jazz Quartet” na czele której stał sam Jan „Ptaszyn” Wróblewski oraz wieńczący cała imprezę blisko pięciogodzinny koncert zatytułowany „Wielka Rewia Jazzu i Piosenki”.

Jazz nad Odrą - pierwsza edycja o 09:34

Wokół tego tematu od wielu lat w środowisku jazzowym krąży niejako legenda, która jednak w przeciwieństwie do innych tego typu opowieści ma w sobie wiele prawdy. Festiwal „ Jazz nad Odrą” powstał w roku 1964, co było efektem rosnącego zainteresowania muzyką jazzową, głównie wśród działaczy organizacji takich jak Rada Okręgowa ZSP oraz Hot- Club „Pałacyk”.Jak głosi znana anegdota sam pomysł narodził się na dworcu w Katowicach, gdzie wydłużające się oczekiwanie na pociąg rozmowami między innymi o jazzie czas umilali sobie miłośnicy tego gatunku muzyki zmierzający właśnie do Wrocławia. A byli to: Karol Moskos, Andrzej Żurek, oraz Aleksander Fleisher.Wówczas to z tej fascynującej, jak domniemam rozmowy zrodził się pomysł aby zorganizować we Wrocławskim klubie „Pałacyk” Przegląd pianistów jazzowych z Dolnego Śląska.

 Jak się później okazało po powrocie do Wrocławia pomysł ten dość szybko został wcielony w życie, głównie dzięki pomocy Włodzimierzowi Sandeckiemu ówczesnemu przewodniczącemu Komisji Kultury Rady Okręgowej ZSP. Jednak zamiast zorganizować planowany wcześniej Przegląd Pianistów Jazzowych Dolnego Śląska, postanowiono pójść „za ciosem” i zorganizowano Ogólnopolski Przegląd Zespołów Jazzowych. Historia wrocławskiego festiwalu Jazz nad Odrą sięga połowy lat 60, jednak do dziś trwają spory, kiedy to odbył się ten pierwszy historyczny festiwal. Wielu bowiem za protoplastę dzisiejszego festiwalu uznaje mający miejsce w maju 1957 roku Ogólnopolski Przegląd Studenckich Zespołów Jazzowych odbywający się w trakcie corocznie obchodzonych Dni Wrocławia. Impreza ta organizowana była przez Radę Okręgową ZSP. Do konkursu stanęło wówczas 11 uczestników. Konkursowe przesłuchania miały miejsce w Studio Polskiego Radia, zaś finał konkursu we Wrocławskiej Hali Ludowej, chciałoby się powiedzieć w skandalicznych warunkach bowiem bez nagłośnienia. Laureatami konkursu I Ogólnopolskiego Przeglądu Studenckich Zespołów Jazzowych zostali m.in. „Drążek i Pięciu”; „Hot Seven”; „Moder Kombo”, zaś w kategorii solistów zwyciężyli pianista Bogdan Dominik, oraz Dobrze dziś znany Zbigniew Namysłowski grający wówczas na puzonie!! Impreza ta odniosła dość spory sukces i cieszyła się dużym zainteresowaniem jednak kolejny edycje nie odbywały się już we Wrocławiu. Do stolicy Dolnego Śląska przegląd ten powrócił kilku latach i pozostał tu już do czasów nam współczesnych jako dobrze nam znany „Jazz nad Odrą”

JnO'1964

Pierwsza edycja JnO odbyła się na przełomie 7-8 marca 1964 roku. Festiwalowe koncerty odbywały się wówczas w klubie „Pałacyk” oraz w Auli wrocławskiej Politechniki. Jednak formuła ówczesnego festiwalu była znacznie odmienna od tej znanej nam dziś. Główną bowiem jego częścią był konkurs młodych zespołów jazzowych W pierwszej edycji festiwalowego konkursu do rywalizacji stanęło 13 uczestników, którzy walczyli o przyznanie im zwycięskiego tytułu. Jury pod przewodnictwem Jerzego Pakulskiego nagrodziło wówczas m.in. krakowska formacja Jazz Band Ball oraz kwartet wibrafonisty Ryszarda Kruzy, zaś wyróżnienia otrzymali m.in. Ragtime Jazz Band oraz Royal Garden Jazz Band. Nagrodzono również solistów. Nagrody otrzymali m.in. Jacek Bednarek oraz wspomniany już Ryszard Kruza. I tak oto pod znakiem konkursowych zmagań upłynął pierwszy dzień historycznej pierwszej edycji wrocławskiego festiwalu JnO.

Drugi i zarazem ostatni dzień rozpoczął koncert laureatów konkursu, podczas którego wystąpił także kwartet „Far” wrocławskiego Hot Clubu Pałacyk, oraz Zbigniew Namysłowski. Pierwszą edycje wrocławskiego festiwalu JnO zakończył cało nocny jam-session w klubie Pałacyk, który przez wiele lat pozostawał oficjalnym klubem festiwalowym, a odbywające się tam „jamy” weszły do niepisanych tradycji festiwalowych.

Za organizacje tej pierwszej historycznej z dzisiejszego punktu widzenia imprezy odpowiedzialne było „Zrzeszenie Studentów Polskich” oraz Hot Club „Pałacyk” na którego czele stali wówczas Karol Maskos oraz Andrzej Żurek, wspomniani już wcześniej pomysłodawcy idei festiwalowej.Tak pokrótce wyglądały narodziny wrocławskiego festiwalu, który z małego studenckiego konkursu po wielu latach urósł do rangi międzynarodowej imprezy. Kontynuujmy jednak ten chronologiczny tok myślenia, gdyż wrocławski festiwal to prawdziwa historia, którą warto poznać, nawet nie będąc zagorzałym fanem tego gatunku muzyki.Kolejne edycje festiwalu odbywające się w drugiej połowie lat 60 można by nazwać okresem kształtowania się festiwalu. Najważniejszym wydarzeniem festiwalowym był konkurs zespołów jazzowych, który to z roku na rok cieszył się coraz to większą popularnością, dowodem czego była rosnąca liczbą chętnych do uczestnictwa w nim.